Weest u er van verzekerd (hoewel er onwetende mensen zijn die er anders over denken) dat vissen een Kunst is: ..........

Izaak Walton (The Complete Angler).


***

                               


***

Kyllburg


Woensdag 31 augustus.

De vergadering loopt wat uit en ik ben pas half zes thuis. Meteen Frans bellen en snel even eten. Rond half zeven is de auto ingeladen en gaan we op weg. De pegel staat op 54 cm en de weersverwachting is ronduit uitstekend.
We zijn pas na negen uur bij het AC restaurant in Nederweert en daarom is dat dicht. Geen koffie dus. Gas tanken na Maastricht, want bij Shell Barchon krijg je niet altijd het verloopstuk dat je nodig hebt omdat in Belgie de aansluiting anders is dan in Nederland. Om kwart voor twaalf draaien we de camping op en twintig minuten later staat ons tijdelijk huis gereed. Even een biertje en dan slapen.

Donderdag 1 september.

We zijn vroeg op en de eerste gang is door het bedauwde gras naar de gesammtwasbakken. Na het ontbijt rijden we naar de supermarkt voor de boodschappen en gaan daarna de vergunning halen. Het is prachtig weer met een temperatuur van rond de 25 graden. Vol verwachting worden de hengels opgetuigd en dit keer besluiten Frans en ik voor de verandering eens van stuk te wisselen.
bachforelle Na een tijdje vang ik de eerste forel en even later volgt de tweede. Als ik bij de diepe kolk kom, zet ik er een nymph op. Het blijkt een goede keus, want ik peuter er hier diverse forellen uit. In het glasheldere water zie ik hoe een mooie regenboog mijn zo fraai aangeboden goudkopje mooi laat voor wat het is. Hij trapt er niet in. Als ik bij de brug kom ga ik het water uit, loop het dorp door en ga er bij de houten brug weer in. Hier is het overgroeid en lastig vissen. Van tijd tot tijd peuter ik een visje uit een kuil. De brugpool valt tegen dit keer.
Ik zie wel een paar vissen die meteen wegschieten, met deze lage waterstand zijn ze zo schuw als maar kan, en de vangsten hier vallen ruim tegen. Met lunchtijd loop ik terug. Frans heeft gelukkig de auto al naar de picknickplaats gereden. Na de lunch even languit in het gras en daarna weer verder vissen. De molenpool is voor Frans en ik loop een eind door. Het is heerlijk vissen, lekker weer en van tijd tot tijd pakt een forelletje de droge vlieg. Práchtig. Bij het einde van het stuk voor gastvissers vliegt een ijsvogel met tegemoet en draait kort voor me weer om. Ook nu weer is het na het avondeten (rijst met goulash) en de koffie echt genieten van de aangeschafte hefe weissbieren. We beginnen met een fles Oetinger dunkel (toch prettig dat je voor 35 eurocent een halve liter heerlijk bier kunt kopen), welk wordt gevolgd door Franziskaner voor Frans (zal wel aan de naam liggen) en Paulaner voor mij. Deze avond laten de uilen zich niet horen. Boven de camping is de pracht van de sterrenhemel in volle glorie te bewonderen.

vrijdag 2 september.

We hebben het plan opgevat om eens naar de Salm te gaan. Het is niet al te ver rijden van Kyllburg en het is weer eens wat anders. Om tien uur staan we voor de tourist verwaltung en opent de burgemeester de deur. Ja, we kunnen een vergunning krijgen. Hij vertelt dat er "een hele rij" Nederlandsche en Belgische vissers komen. De laatste tijd is het wat rustig geweest. Als we afdalen naar de beek blijkt deze erg smal en zwaar overgroeid.
De waterstand is, zoals verwacht, erg laag. Het is moeilijk een plekje te vinden waar je zelfs maar een rolworpje kunt maken. Frans had dat al zo ingeschat en heeft een heel licht spinhengeltje opgetuigd. Hij verwacht weinig van het vissen en denkt dat we een "touristische wandeling door de beek" zullen gaan maken. Hij zal helemaal gelijk krijgen. Landschappelijk is het hier bijzonder fraai. De beek is in een natuurlijke staat, en dat wil zeggen dat het een complete wildernis is. Om de haverklap liggen er omgevallen bomen over het beekje, waartegen zich eerder in het jaar hopen vuil hebben opgehoopt. Met wat arbeid zou je het hier ook voor vliegvissers wel leuk kunnen maken. Ik zie slechts enkele forellen. Salm
Salm Voordat ik me in positie kan wurmen waar ik een worpje zou kunnen wagen, zijn de vissen al lang vertrokken. Logisch, met dit lage water. Onder een brug zie ik zowaar een rise. Helaas kan ik er door een omgevallen boom geen worp maken en daarom geef ik Frans een seintje. Op zijn eerste worp word de spinner achtervolgd, bij de tweede worp krijgt hij er een tik op, maar de forel laat zich niet haken. Maar een eind verder keert zijn geluk en vangt hij een mooie forel van een centimeter of dertig. Het is de enige die we hier vangen. Het is een mooie beek, dat wel. Mogelijk dat je in het voorjaar iets beter uit de voeten kunt, met wat minder begroeing en wat meer water. Het stuk wat we mogen bevissen is maar 1300 meter lang en tussen de middag zijn we dan ook aan het eind.
Bij de auto die bij het pomphuis staat geparkeerd maken we de luch klaar en gaan daarna terug naar de camping. We halen een vergunning voor de Kyll en besluiten naar de killing fields te gaan. Mochten we al vergeten zijn waarom we dit stuk zo noemen, het wordt meteen weer in herinnering gebracht. Het waden is hier ronduit moordend, met al die grote keien. Maar vrij snel vang ik toch een forel en wat later een tweede. Nummer twee blijkt een bronforelletje te zijn. Toch leuk. Aan het eind van het stuk heb ik vijf forellen gevangen en vrij gelaten. Nummer zes is losgeschoten. Ook Frans heeft een paar vissen verschalkt. Ik waad de rivier over en loop door het bos naar boven. Daarbij klinkt op een paar meter afstand opeens een hoop gekraak van takken en zie ik hoe een ree afspringt. Die heb ik duidelijk gestoord in het middagdutje. Als ik weer bij de rivier ben gekomen begin ik weer te vissen. Het wil niet echt vlotten hier. Een eind verder zie ik echter een forel springen. Met grote voortvarendheid bewaad ik de rivier, ga weer eens te diep en zal de rest van de middag soppend in mijn laarzen door moeten brengen. Maar de springende forel pakt wel mijn nymph, en daar ben ik best blij mee. Het is een mooie. Na de foto mag hij weer zwemmen.
Na het eten gaan we naar het stuk richting St. Thomas. Sinds enige jaren makkelijker te bereiken omdat je de spoortunnel door kunt lopen. Het is een fraai stuk rivier, maar deze avond kan ik geen enkele forel verleiden, Frans ook niet. Maar we hebben beiden lekker gevist. Ach, zes forellen voor deze dag is toch niet verkeerd.
Voor de bierkeuze herhalen we de oefening van gisteren. En dat bevalt prima.

zaterdag 3 september

Frans Vandaag gaan we maar weer een straatje verderop. Het duurt een poosje voordat ik mijn eerste visje vang, het is een kleine sneep. De nymph blijkt niet favoriet en ik verwissel die voor een droge vlieg. Dat gaat beter en van tijd tot tijd vang ik een visje. Meuntjes, een paar snepen, gestippelde alvers en een stel elritsen. Bij twee stromenland vang ik zowaar een klein forelletje en daar ben ik best blij mee. Wij vinden het ook best als we wat meun en zo vangen, al vind ik het zelf erg leuk als er een forelletje tussen door loopt. Het is een mooi landschap, een fraaie rivier, prachtig weer en ik amuseer me dan ook kostelijk. Als we met de luch elkaar weer treffen heeft ook Frans wel wat gevangen, waaronder een of twee mooie meunen.
Na de lunch en de middagrust in het gras loop ik naar het rustige stuk bij de camping. Daar moet toch wel een meun te vangen zijn. De eerste vis die ik vang is echter een fraaie sneep. Van tijd tot tijd komt er een visje binnen. Ook een paar mooie meunen komen binnen. Al gauw is het etenstijd en gaan we naar het hotel voor de traditionele jaeger schnitzel. Hij smaakt als vanouds. Na de koffie reppen we ons weer naar de rivier. Ik vis een stuk af wat er heel leuk uitziet, maar waar ik zelden veel vang. Maar dit keer valt het mee en ik weet er zelfs twee kleine forelletjes bij te vangen. Tjonge, dat is leuk. Als we elkaar om half negen weer bij de auto treffen, valt de schemering al in. We hebben een hele leuke dag gehad. Na een douche smaken de biertjes bij de tent weer heerlijk. Ook deze avond Oetinger, gevolgd door Franziskaner voor Frans en Paulaner voor mij.
***

Als je zo de verslagen van de trips naleest, lijken ze erg veel op elkaar. De ene keer vang je wat meer dan de ander, en de ene keer zie je wat meer wild dan de andere keer. Maar voor ons blijven de trips toch iets waar we tijden naar uitkijken. In de loop der jaren zijn we wat minder fanatiek geworden, dat wel. We vissen nu meer voor ons plezier, lijkt het. Vroeger visten we door totdat het stikdonker was, na de evening rise, en dat was af en toe na elven. Tegenwoordig houden we het om een uur of half negen wel gezien. We willen ook nog even rustig bij de tent zitten met een goed glas hefe weissbier.

Dit jaar zagen we opvallen vaak de ijsvogel. Het waren wel vaak dezelfde vogels, maar het blijft iedere keer weer bijzonder om er eentje langs te zien scheren. Dit keer hoefden we daarvoor niet eens bij de tent weg, ze kwamen zo al langs. Rode wouwen zagen we minder, pas op de terugweg toen we in Belgie reden, spotte ik er een paar. Daarentegen barstte het dit jaar van de buizerds.

***