De echte tragedie is het grote aantal rivieren die nog steeds een gezond
ecosysteem hebben, maar waar het forel vissen slechts een schaduw is van wat
het zou kunnen zijn.
Woensdag 5 Juni.
De Duitse weer site van Donnerwetter
gaf al meer dan een week lang aan dat we mooi weer zouden hebben.
Maar net voordat we vertrokken werden de weersvoorspellingen minder gunstig, en we zouden het
niet droog houden, dat was wel duidelijk. Na enig overleg besloten we om toch te gaan.
Om zes uur s avonds vertrokken we en wonder boven wonder hadden we niet eens last van files
zodat we na een koffiestop in Nederweert en het tanken in Belgie, om even over elf de camping op
reden in het bekende luft- und kneippkurort. De bar van de camping was nog open en het was wel
heel verleidelijk om na dat eind rijden eerst even een biertje te gaan halen. Dat bleek maar goed
ook, want zodoende konden we nog net een vergunning krijgen. De camping beheerster heeft
donderdags vrij. Na het opzetten van de tent konden we rustig even zitten en van een biertje
genieten.
Donderdag 6 juni
'S morgens bijtijds op. Na een van Frans beroemde ontbijten (brood met ei, spek en tomaat,
vergezeld van camping-koffie-verkeerd), zijn we gaan vissen. Zoals gewoonlijk probeerden we het
eerst bij het ruwe stuk en daar hadden we allebei na een tijdje succes. Er zit wel forel, maar
het waden is er echt moordend. Het weer werkte gelukkig mee, bewolkt, maar af en toe een zonnetje.
Na de luch zijn we naar een andere plek gegaan en ook daar wisten we enige forelletjes en alvers
te vangen.
IJsvogels lieten zich niet zien, wel een waterspreeuw. S Avonds hebben we weer op een ander stuk
gevist, en ook hier konden we een paar visjes vangen. Ik sloot de dag af met 9 forelletjes en 6
alvers.
In de avond genoten we van een paar flesjes wei�ier. Het Paulaner Dunkel was bij mij
ditmaal favoriet. We waren goed moe en sliepen dan ook gauw toen we onze slaapzakken opzochten.
In de nacht begon het ontzettend te regenen, het kletterde onwijs hard op de tent. Het deed het ergste
vrezen voor de volgende dag.
Vrijdag 7 Juni
Na de regen eerst maar een beetje uitgeslapen. De Kyll bleek minstens 5 cm hoger te staan dan
gisterenavond. Gelukkig was het water, hoewel wat gekleurd, nog goed om te vissen. Grote opluchting
maakte zich dan ook van ons meester. We zijn ergens anders gaan vissen en dat bleek een groot
succes. Enige forelletjes, meunen, alvers en zelfs snepen konden onze vliegen niet weerstaan.
Maar ook vandaag geen spoor van ijsvogels. Op een paar spetters na bleef het gelukkig droog.
De zigeunerschnitzels in het hotel lieten zich goed smaken. We hebben deze dag bijzonder prettig
gevist, gewoon lekker ontspannen aan en in het riviertje keutelen en genieten.
Zaterdag 8 juni
Vanmorgen zijn we de nieuwe spoortunnel eens gaan verkennen en hebben het stuk daarachter afgevist.
Opnieuw werkte het weer mee en kwam de zon zelfs af en toe door de wolken. Het was zelfs ronduit
aangenaam in het zonnetje. Ook de forellen en zelfs een mooie vlagzalm bleken trek te hebben in
de gepresenteerde vliegen. Er waren nogal wat meivliegen in de lucht. Hele grote gele haften,
middelgrote gele haften en een grote meivlieg met wit lijf met donkerbruine ringen. Sedges
zwermden in grote wolken onder de takken.
Een abendsprung was er helaas niet, maar toch wisten we ook s avonds weer een paar succesjes te
boeken.
Zondag 9 juni
Zondag de tent droog kunnen inpakken en om half twaalf op weg. Om even over vijf waren we bij
Frans thuis terug.
We kunnen terug kijken op een zeer geslaagde trip. Rondgekeuteld in de prachtige natuur van de
Eifel, heerlijk kunnen vissen en genoten van rustige avonden met een flesje heerlijk Duits witbier
voor de tent.
De ijsvogels lieten alle drie de dagen verstek gaan, maar wel lieten waterspreeuwen en grote gele
kwikstaarten zich zien. Op de terugweg zagen we tot twee keer toe een rode wouw, leuk, want bij
ons in de Noordkop zie je die nooit.
De eindconclusie is zoals gewoonlijk: deze dagen gaan veel te snel voorbij.
We kijken al uit naar de volgende trip.
