De echte tragedie is het grote aantal rivieren die nog steeds een gezond
ecosysteem hebben, maar waar het forel vissen slechts een schaduw is van wat
het zou kunnen zijn.
Eindelijk is deze dag aangebroken, we hebben er lang genoeg naar uitgekeken.
Het weer is mooi en de weersverwachting is goed voor de komende dagen.
Ooit ving ik op de Kyll mijn eerste forel aan de vlieg en hoewel ik het hier
heb zien verworden tot de drukte van een soort vliegvis-kalverstraat, heb
ik nog steeds een zwak voor deze rivier.
'S middags vrij genomen. Het inladen van de oude schicht (de oude Volvo van
mijn vader) had nog wel wat voeten in de aarde omdat de nieuwe bungalowtent
van Frans toch iets groter was dan in eerste instantie was ingeschat. Maar
met wat passen en meten wist Frans er toch alles in te krijgen en togen we op
weg naar het Zuiden. Het verkeer zat mee en nagenoeg zonder oponthoud
bereikten we de pleisterplaats te Nederweert. Tijd voor koffie dus. Daarna
weer verder en na het tanken in Belgie arriveerden we rond half zes voor het
gemeentehuis om een jahresschein voor Bob te kopen. Dit was snel geregeld,
via de bankomat om geld te halen bereikten we de camping.
Het water zag er prima uit.
Eerst de nieuwe bungalowtent van Frans opgezet. Voorwaar een uiterst riant
onderkomen met drie slaapcabines, een stuk waar je kunt zitten en koken en
er is zelfs onder de luifel nog genoeg hoogte om te staan. Kortom, een pracht
tent.
Inmiddels hadden we knap trek gekregen en kon ik mijn nog uitstaande belofte
van tractatie op een schnitzel waarmaken. Bij het hotel hebben we overheerlijk
gegeten en een paar biertjes genoten. Na nog een biertje in de tent te hebben
genuttigd, zijn we op tijd gaan slapen.
Vrijdag 25 juni
Het is prachtig zomerweer. Op tijd eruit en na een heerlijk ontbijt, bereid
door Frans, met gebakken tomaat, spek en eieren zijn we eerst naar de
supermarkt gegaan om het door ons zo gewaardeerde witbier te halen.
Helaas bleek dat het
Franziskaner Hefe Weissbier
niet meer werd verkocht, maar gelukkig was er een ander merk:
Schoefferhofer Hefe Weizen.
Later bleek dat dit een waardig vervanger was.
Na het afhandelen van de formaliteiten zijn we gauw gaan vissen.
Ik hing binnen de kortste tijd diverse sedges in de bomen. Mijn leaderpunt
van 12.7% bleek ook erg kwetsbaar. Beter Tectan 14% nemen.
Maar al gauw had ik toch mijn eerste forel te pakken, geweldig.
De forel deed het aardig en ik had er een paar toen we voor de lunchpauze
naar de tent gingen. Ook Frans had er een stuk of wat, alleen Bob had nog
niets kunnen vangen.
Na het eten zijn Bob en ik naar een ander stuk gegaan en daar had ook Bob al
snel een forel en een vlagzalm.
Bob peutert een kantje af
Na het avondmaal zijn we naar een andere stek
gegaan voor de evening rise en daar ving ik er in een heel rustige stuk
links van de loopbrug bij het parkeerplaatsje een paar visjes.
De biertjes in de tent smaakten uit de kunst, terwijl we keken naar de
vuurvliegjes die te tent passeerden.
Zaterdag 26 juni
Weer op tijd op, het was prachtig warm zomerweer. De vis deed het ietsje
minder goed dan gisteren leek het maar toch kon ik er in dit stuk acht vangen,
waaronder een meun van 50 cm die daarmee de grootste is die ik ooit ving.
Bob wist hier lekker te vangen en had het ook best naar zijn zin.
De lunch met soep en versche broodjes bij de auto opgegeten. Ik moest daar
nodig naar de WC en pakte de rol papier. Een leuk plekje in het woud
uitgezocht, het leek van alles en nog wat verlaten.
Ik kwam er snel achter dat dit toch niet helemaal het geval was. Er bleek een
pad te lopen waar uitgerekend op dit moment een stel wandelaars gebruik van
maakte. Het zou voor een toeschouwer een alleraardigst tafereel zijn geweest
toen ik met mijn broek op de hielen naar een dikke boomstam hopste om mij
daarachter wat te verschuilen. Tja, ik wordt nu eenmaal niet graag gestoord
tijdens een dergelijke bezigheid.
Na een uurtje in het gras te hebben gelegen waarbij de buizerd en een valk
over ons heen vlogen, zijn we weer verder gaan vissen. De ijsvogel liet zich
dit jaar weer zien, gelukkig, ik had hem vorig jaar echt gemist. Ook waterspreeuwen waren van de partij.
Na het avondmaal verder vissen en nu bleek dat Bob me er ruim had uitgeploft.
Ik was er getuige van hoe hij een prachtige vlagzalm wist te
vangen. Frans had ook leuk gevangen en was een tevreden mensch.
Ook deze avond smaakte het weissbiertje weer goed.
Zondag 27 juni
Alweer de laatste dag. Na het ontbijt en de bijbehorende afwas gingen we naar
het ruwe stuk, het is een ongelooflijk moeilijk stuk om te waden, maar ik vis
er toch graag. Het is de kunst om de droge vlieg net in het stroompje te mikken
dat tussen twee keien door loopt. Soms zit er toch een forel en het is
verschrikkelijk leuk als je die daar dan uit peutert.
Deze morgen wist ik een paar visjes te vangen. Bob deed het ook leuk. Helaas
had Frans zijn dag niet, gooide regelmatig de boel in de knoop of de vlieg
eraf. Je ergert je dan wild. Hij wist 1 forel te vangen.
